Hoeksche Waard
Buiten een enkele actualiteitenrubriek en het journaal, is tv aan mij niet besteed. De ellelange reclameblokken irriteren mij in hoge mate. Herhaling is de kracht van reclame, maar ik ervaar het als een inbreuk op mijn kijkgenot.Het kan anders. In Thailand is het verkeer chaotisch, druk en onoverzic....
Hoeksche Waard
Terwijl ik mijn laatste reisverslag in de boekenkast zet, valt mijn oog op een verkleurd plakboek. Ik kan de verleiding niet weerstaan. ‘De grote dag is aangebroken! Toen ik mijn pyjama voor mijn spijkerbroek verwisselde, wist ik het weer: Parijs, het magische oord, wordt over enkele uren, pure w....
Hoeksche Waard
Terwijl we aan de Zweedse balletjes zitten, moet ik opeens denken aan de ‘Swedish Chef’ uit de Muppetshow, tennissend met zijn eigengebakken gehaktballen. Een van mijn favoriete scènes uit de televisieserie.De kok met zijn aparte recepten, die meestal oneetbaar zijn. Zijn imitatie- Zweeds is ni....
Hoeksche Waard
Kennen jullie het boek ‘Wij gaan op berenjacht’? Al jaren een klassieker onder de prentenboeken. Een vader gaat met zijn kinderen op jacht om een grote beer te vangen. Niets is hun te gek. Ze zijn niet bang. Kolkende rivieren, sneeuwstormen en donkere bossen, ze struinen er dwars doorheen. Wíj....
Hoeksche Waard
Astrid Lindgren, wie kent haar niet? Haar Bolderburen boeken waren mijn absolute favoriet. Als ik er een te pakken kreeg in onze kleine dorpsbibliotheek, kon mijn dag niet meer stuk en huppelde ik zo snel mogelijk naar huis. Opgekruld op de bank verslond ik ademloos de simpele avonturen van Lasse, L....
Hoeksche Waard
De N217. Ergens in de Hoeksche Waard. Er ligt een schoen langs de weg. Een donkerbruine herenschoen met zwarte veter. Gek hè, ik vraag me altijd direct af waar zo’n schoen vandaan komt. Je komt ze overal tegen: eenzame sportschoenen, werkschoenen met stalen neuzen, kindercrocs en slippers in alle....
Hoeksche Waard
De natuur bruist op en rond de Boezemvliet. De Gele Plompen strekken parmantig hun slanke nekjes uit. Op sommige plekken steken de knoppen van de witte waterlelie hun naar de kroon. Het frisse groen van de schietwilgen steekt af tegen het wuivende gras op de oevers. De gegroefde schors houdt hier en....
Hoeksche Waard
Onze gevederde vrienden arriveerden dit jaar zo’n tien dagen eerder dan gewoonlijk. De vlag hing net uit want het was Koningsdag. Bij aankomst incasseerden zij een tegenvaller. Een van hun drie kunstig gemetselde familienesten in de oversteek van ons huis is namelijk recentelijk naar beneden gesto....
Hoeksche Waard
Twee maanden geleden viel ik met twee incapabele benen tot gevolg. Vanzelfsprekende dingen slurpten opeens energie en vereisten het nodige beleid.Simpel voorbeeld: toiletbezoek. Normaliter stel ik dit, onder het mom ‘zonde van mijn tijd’, zo lang mogelijk uit. Met twee incapabele benen blijkt di....
Hoeksche Waard
We hebben een nieuwe. En wat voor een! Na drie meisjes met Chinese voorouders uit Yunnan en eentje uit een andere provincie van dat immense land; verwelkomden we er nu een van ‘Duitse bloed’, afkomstig uit Noordrijn-Westfalen.Zij arriveerde in gezelschap van haar zusje, een rustig type. Van haar....
Hoeksche Waard
De luidklok van de kerktoren is van het padje. Al 358 jaar is hij het ijkpunt van tijd. Ruim twee eeuwen hingen schoolmeesters in hun hoedanigheid als koster/voorzanger/klokluider, letterlijk in de touwen om de klok drie maal daags anderhalve minuut lang te luiden. Deze brave burgers hadden er een ....
Hoeksche Waard
Om mijn vorige column wat te relativeren… De slagroomtaart, zoals elk jaar gekregen van een oude buurvrouw, was groot. Héél groot. Bubu Lijntje was mijn bonus-oma. Zij hield zielsveel van mij en ik vulde het gat van haar nooit vervulde verlangen.Ik werd vier en het gevaarte met de brandende ieni....
Hoeksche Waard
Er was eens een meisje. Zij leefde in het analoge tijdperk. Er werd urenlang buiten gespeeld. ‘Waar ga je naar toe?’ Een vaag: ‘Oh, ergens op het dorp…’, was voldoende. ‘Thuiskomen als de fabriek fluit’, luidde de huisregel. De zon brandde op onbeschermde blote benen en armen. Karnemel....
Hoeksche Waard
Kijk nou! Zij straalt me tegemoet. Glimmend kijkt zij mij aan, nonchalant leunend tegen de droogmolen. Zie je me shinen in mijn modieuze outfit? Helemaal volgens de laatste mode, gewoon omdat ik het waard ben! Mijn hart slaat een slag over en smelt een beetje. Díe heeft wel wat, echt een beauty. Ma....
Hoeksche Waard
Slapeloosheid is niet fijn. Echter regelmatig word ik getrakteerd op een ochtendconcert. Ik hoef er niet eens een kaartje voor te kopen. Kwart over vier. Langzaam ontwaakt de natuur. De haan van een eindje verderop zet een keel op. Kukeleku, kukeleku! Na herhaalt gekraai, volgt het antwoord van ande....
Hoeksche Waard
Vier mei herdenken wij de doden. Alle doden omgekomen sinds WOII. Militairen en burgers, ons ontvallen tijdens militaire- en vredesoperaties in binnen- en buitenland. Naar schatting ruim vierhonderdduizend doden, omgekomen in oorlogen die de wereld al eeuwenlang in de greep houden en mensen gijzelen....
Hoeksche Waard
Nadat ze enkele dagen van de aardbol verdwenen leek, dook ons huisgenootje gisteren weer op. Ditmaal landde zij op de keukenrol. Ze was ongewoon actief, klapperde met haar vleugels en wandelde van onder naar boven en weer terug. Het leek alsof de lente in haar bol sloop.Ik zette de keukendeur uitnod....
Hoeksche Waard
Dagpauwoog, onze recent ontwaakte gevleugelde huisgenoot zit nog steeds lekker binnen. Ze maakt vooralsnog geen aanstalten om uit te vliegen. Achter de bloempot van mijn stokoude cyclaam ‘Pietje’, zit zij verdekt opgesteld heerlijk te dutten. Af en toe neemt ze een kijkje op het aanrecht of zit ....
Hoeksche Waard
Het was ergens in oktober dat een vlinder neerdaalde op mijn schouder. Een Dagpauwoog. Misschien zat zij er al een tijdje voordat ik haar voelde kriebelen naast mijn oor. Zij maakte geen aanstalten om weg te vliegen. Traag wandelde zij half slapend over mijn vest. Haar trillende roodbruine vleugels ....
Hoeksche Waard
In een vintagewinkel bekijk ik oude mallen voor chocolade paaseieren en beland pardoes in een andere tijd. Ik denk aan een knutselwerkje uit mijn kleutertijd, een paasmandje. Bij het leegruimen van mijn ouderlijk huis dook het op. De kleuren nog bijna net zo helder als in het prille begin.Tja, mijn ....